Blog


joannaDF
27, Αθήνα, Ελλάδα

Κι αν τη λατρεύω, αυτή δεν είν’ η μόνη

πίκρα μου ότι τη χαίρετ’ ένας άλλος -
μα τ’ ότι σ’ έχει αυτή ’ναι που με λειώνει
κι ο πόνος πως τη χάνω ο πιο μεγάλος.

Αγάπες μου άσπονδες, έτσι εξηγείται:
την αγαπώ, γι’ αυτό τη νοιάζεσαι
κι αλίμονό μου, αυτή ταλαιπωρείται
για χάρη μου, σα βρίσκεται μ’ εσέ.

Αν σ’ αρνηθώ, η καλή μου σε κερδίζει
κι αν χάσω τη, στο πλάι σου θα τη βρω.
Ταιριάχτε ’σεις κι η μοίρα ας μας χωρίζει,
κι ας φορτωθώ μονάχος το σταυρό.

Μα πως! Ο φίλος μου κι εγώ είμαστ’ ένα,
κι άλλον δε θέλει η αγάπη μου από μένα.


joannaDF
27, Αθήνα, Ελλάδα

¨Ερως και χάος ,


Δυο λέξεις τόσο ανόμοιες μα τόσο σημαδιακά όμοιες , ακολουθώντας στην τροχιά του πεπρωμένου η μία την άλλη , όπου τα καλά και τα δεινά μιας ερωτικής συνωμοσίας δύο ατόμων χαμένα στο χρόνο και στην άβυσσο της φθοράς .
Ερως : η έννοια της συντροφηκότητας και της αγάπης ,αλληλεγγύης και πόθου ,φθόνου και αυτοκαταστροφής . Εκεί που νιώθεις αήττητος ,εκεί που η ψυχή σου αναπηδά σαν ελάφι στο γαλάζιο των ονείρων σου ,εκεί έρχεται η καταστροφή , το απόλυτο μηδέν η απόλυτη διαφθορά της ψυχής και του μυαλού .

Χάος: Η διαφθορά του σημερινού κόσμου , όπου οι…


joannaDF
27, Αθήνα, Ελλάδα

Δεν έχω θυμό μέσα μου! Δεν έχω έχθρα για κανέναν! Όμως μέσα μου κοιμάται μια λύπη! Πρόσεχε μην μου την ξυπνάς! Κι η λύπη όταν την ξυπνάς γίνεται θάνατος! Μην μου ξυπνάς την λύπη μέσα μου. Άστην να κοιμηθεί, να γαληνέψει και να ξεχαστεί. Θα θελα να μπορούσα να θυμώσω και να φωνάξω. Να ξεσπάσω, να κλάψω, να εκδικηθώ. Μόνο που τίποτα από αυτά δεν θέλω να κάνω. Το μόνο που θέλω είναι να κοιμίσω την λύπη μου. Να την κοιμίσω και να την ξεχάσω. Όπως κάνω ότι ξεχνώ τόσα πράγματα. Κι ας μην τα ξεχνώ. Θέλω να περπατήσω και…


joannaDF
27, Αθήνα, Ελλάδα


joannaDF
27, Αθήνα, Ελλάδα

Να πω πως μοιάζεις με καλοκαιριά;

Μα ’σύ ’σαι πιο γλυκιά και μετρημένη.
Τ’ άνθια του Μάη οι ανέμοι σα θεριά
δέρνουν. Το θέρος γρήγορα πεθαίνει.

Βάνει φωτιές ο ήλιος το πρωινό
και άλλοτε η χρυσή του ειδή χλωμιάζει
-κάποτ’ η τύχη αστόλιστο, φτηνό
κάνει να δείχνει αυτό που όμορφο μοιάζει.

Μα εντός σου ο ήλιος μέρα-νύχτα καίει
κι ούτ’ ίχνος η ομορφιά σου δεν ξεφτίζει,
κι ο θάνατος δε θα ’χει να το λέει
στα σκότη του πως ζεις και πως σ’ ορίζει.

Όσον ο κόσμος βλέπει κι ανασαίνει
θα ζει το ποίημα αυτό, να σ’ ανασταίνει.


joannaDF
27, Αθήνα, Ελλάδα

Πες στη μορφή που βλέπεις στον καθρέφτη,

είν’ ώρα διάδοχο να κάνει - διότι
αν δε βιαστείς θα πουν για σε, τον κλέφτη,
πως μιας γυναίκας κόβεις τη μητρότη.
Ποια κόρη αγνή στον άθιχτό της τράφο,
σαν το γεωργό να σπείρεις, δε θ’ αφήσει;
Και ποιος ανόητος νάρκισσος σε τάφο
ως θες εσύ - το μέλλον θε να κλείσει;
Καθρέφτισμα της μάνας σου, διακρίνει
την ομορφιά της, μέσα σου, την πρώτη.
Γέρος κι εσύ θα βλέπεις - σαν κι εκείνη -
μες στο παιδί σου τη χρυσή σου νιότη.
Μα αν θες ζωή στη λήθη να θαφτεί,
εργένης πας κι η ειδή σου πάει κι αυτή.


03.12.2016
john6976215880
44, Θεσσαλονίκη, Ελλάδα

ohh christmas tree...


KANEIS
30, Αθήνα, Ελλάδα

Μια αληθινή γυναίκα, είναι αυτή που δεν θα προσπαθήσει με επιμονή να μιμηθεί τις υπόλοιπες και την τάση της εποχής. Που δεν θα ανεβάσει 1.300 φωτογραφίες με trendy φίλους που τάχα περνάει ουάου, αλλά θα περάσει καλά για την πάρτη της. Έτσι κι αλλιώς συνήθως όταν περνάς αληθινά καλά, δεν έχεις χρόνο και σκέψη για check in. Που δεν ζητάει απεγνωσμένα μέσα από καθημερινές και προκλητικές και φτηνιάρικες φωτογραφίες την αναγνώριση της ομορφιάς της αλλά ρίχνει ένα χαμόγελο και απαντάει σε αυτές που προσπαθούν με χίλιους τρόπους »Χαλαρώστε, εδώ είμαι». Που ο λόγος της έχει τέτοια υπόσταση που την ξεχωρίζουν…


05.09.2016
KANEIS
30, Αθήνα, Ελλάδα

...απουσία...ο μόνος τρόπος να εκτιμήσεις εκ των υστέρων την απουσία κάποιου...ο μόνος τρόπος να κατανοήσεις βαθειά ότι η παρουσία των ανθρώπων δίπλα μας κάθε άλλο παρά δεδομένη πρέπει να φαντάζει...θέλει μεγάλη προσπάθεια η σχέση των ανθρώπων κάθε είδους...θέλει θυσίες...για να καταπολεμήσεις το εγώ σου προκειμένου να ζήσεις αρμονικά με τους ανθρώπους που θέλεις δίπλα σου...και ξέρεις ότι πραγματικά δίπλα σου θα είναι ελάχιστοι...λίγοι θα είναι αυτοί που θα ξέρεις ότι σε κάθε σου στραβή θα είναι δίπλα σου να σε στηρίξουν....να χαρούν πραγματικά με την χαρά σου...χωρίς φθόνο και να τους καταβάλει η λύπη σου και να την νιώθουν και…


26.10.2017
KANEIS
30, Αθήνα, Ελλάδα

Και τι να πρωτοπεις για αυτό το μέρος της γης...κάθε της δρόμο τον έχεις περπατήσει απ'άκρη σ'άκρη. κάθε της σοκάκι το έχεις σεργιανίσει τόσες φορές...το έχεις εξερευνήσει μα κάθε φορά που ξαναπερνάς βρίσκεις και κάτι που δεν είχες προσέξει...έχεις δώσει το ραντεβού σου στην πάλαι ποτέ είσοδο της πόλης....ένα ''ΚΑΜΑΡΑ'' και μια συγκεκριμένη ώρα...δεν χρειάζεται κάτι παραπάνω...από εκεί κατεβαίνεις την πλατεία Ναυαρίνου και οι μυρωδιές σε συνεπαίρνουν....παντού μικρά αμαγαζάκια με κάθε είδους διατροφικές απολαύσεις για όλα τα γούστα...ένα συνθετο μωσαικό ανθρώπων τόσο ίδιων μα και τόσο διαφορετικών ταυτόχρονα ''αράζει'' στα πεζούλια...τα παγκάκια...ατελείωτες συνομιλίες σοβαρές μα και χαζές...με νόημα η χωρίς...μοναχικοί…


Blog
Τα blogs ενημερώνονται κάθε 5 λεπτά